Feeds:
Berichten
Reacties

Engelandvaarders-gala

NOORDWIJK – In Noordwijk is woensdagavond het eerste Engelandvaardersgala gehouden. Tijdens het gala in Hotels van Oranje is geld opgehaald om ervoor te zorgen dat scholen een bezoek kunnen brengen aan het Engelandvaardersmuseum of de musical Soldaat van Oranje. Een van de aanwezigen was Eddy Jonker, die zelf als jongeman de oversteek waagde. Hij ontving de eerste Engelandvaarder Award.

De 97-jarige Jonker heeft de grote oversteek over de Noordzee tijdens de Tweede Wereldoorlog kunnen maken en overleefd, zij het op het nippertje. ‘Het was een barre tocht vol tegenslagen. De motor ging stuk, en de hulpmotor ook,’ memoreert Jonker. ‘Er stak een storm op die ons weer terug joeg naar de kust van Nederland.’

‘Gelukkig ging die storm na een paar dagen liggen en hebben we peddelend de kust van Engeland bereikt. Wat me wel verbaasde was dat de boot van de Engelsen zo lang wachtte met ons op te pikken. Dat had een reden… we voeren door een mijnenveld en de Engelse kapitein wilde eerst even wachten tot we het mijnenveld uitvoeren. We hebben geluk gehad,’ glimlacht de Engelandvaarder.

Advertenties

INVITATION
PHOTO EXHIBITION – INDIA IN WORLD WAR I
Until November 17th, City Hall, Den Haag

A photo exhibition showcasing the contribution of Indian soldiers in World War I will be on display at the City Hall of The Hague until November 17, 2017.
The photo exhibition remembers the Indian soldiers who were killed and wounded in one of the deadliest conflicts in human history and pays tribute to the courage and sacrifice of these soldiers. The photographs narrate the war experiences of the Indian soldiers and also includes photos of newspaper articles, postcards, comics and works of art by the Indian soldiers.
We invite you to visit the exhibition and learn more about the contribution of India in World War I.

Background Information:
It is a little-known fact that the forces of undivided India played a significant part in the First World War. By one estimate, every sixth soldier sent into the War by the British empire was from the Indian subcontinent. Over 74,000 Indian soldiers lost their lives in World War I in which approximately 1.1 million Indian soldiers participated.
Indian soldiers faced a lot of hardships during the war. The supplies that were sent with them from India were inadequate in the face of the harsh European winter. The thin khaki drill uniforms left them exposed to the wind, sleet, and snow. In addition to the searing cold, the techniques of European warfare – snaking trenches with barbed wire, bunkers, and machine gun nests were relatively new to the Indian troops. In Mesopotamia and the Middle East fronts, Indian troops had to contend with harsh climates and dramatic swings between the extreme summer and the bone-chilling winters of the desert. And yet, despite the myriad obstacles, Indian soldiers won accolades for their bravery.
During the war, Indian soldiers were recognized and seen as heroes. After the war, 9200 Indian soldiers were decorated and 11 Indian soldiers who participated in the war were awarded Britain’s highest award for valour, the Victoria Cross, for their conspicuous bravery on the battlefield.

Happy-Veterans-Day

How Veterans Day went from celebrating world peace to thanking armed forces

Source: Washington Post, 11 november 2017. Artikel door: Katie Mettler

 

image

Google Doodle Honors Veterans With Silhouettes of Each Military Branch

 

fullsizeoutput_11d4Bron: De Telegraaf, Olof van Joolen, 30 oktober 2017

Film & Debat: De vergeten krijgers

vki8b8esgoyz

Bron: bol.com

De documentaire ‘De vergeten krijgers’ volgt de persoonlijke strijd van Daniël Cordus voor erkenning van de inspanning die Indo-Afrikanen geleverd hebben voor het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Cordus werd geboren in toenmalig Nederlands-Indië en was een kleinzoon van een Afrikaanse krijger, die in 1837 gerekruteerd werd door de KNIL.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog namen de Japanners Daniël samen met zijn twee broers gevangen, waarna ze als dwangarbeider aan de befaamde Birmaspoorweg te werk werden gesteld. Door de extreme omstandigheden vielen er vele slachtoffers, onder wie veel Indo-Afrikanen. Na zijn gedwongen terugkeer naar Nederland maakte Daniël zich sterk voor eerherstel van alle Indo-Afrikanen die gesneuveld waren onder de Nederlandse vlag. Na ruim 70 jaar keert Daniël terug naar Birma om het graf van zijn overleden broer Jan te bezoeken.

Na afloop vindt een debat plaats met filmmaker Griselda Molemans en publicist Jeroen Sprenger.

Zie onderstaande link voor meer informatie

https://www.montesquieu-instituut.nl/id/vki6jbtkt7bc/film_debat_de_vergeten_krijgers

Moeder van de Haagse veteranen, dat was Louise Boekema. Haar mening was doorslaggevend, erkenden ook de generaal en de admiraal die zaken met haar deden.

ADLouisevanRiel

Louise had een heerlijke jeugd in Indië, waar haar Groningse vader een KNIL-militair was. Haar moeder stamde uit een bevoorrechte Indische familie. De Japanse bezetting maakte aan haar onbezorgde jeugd een einde. Ze was als meisje getuige van wreedheden in het jappenkamp. Ze verloor haar moeder en bijna ook haar vader, die in Birma aan de spoorlijn te werk was gesteld. Al het familiebezit ging in de oorlog verloren. De Japanse bezetting en de Bersiap-periode daarna hadden grote gevolgen voor haar leven.

Ingenieur

Na de oorlog kwam ze met haar vader naar Nederland. Ze vonden een huis in Den Haag en Louise ging naar de hbs. Daarna trouwde ze met een ingenieur en werd moeder van een druk gezin. Toen, nadat de kinderen het huis uit waren, haar huwelijk strandde, probeerde ze er monter wat van te maken. Pas toen ze haar soulmate, een oud-marinier werkzaam bij KPN, ontmoette raakte Louise betrokken bij het werk voor de veteranen. Dat werk deed ze met hart en ziel. Ze stond pal voor de veteranen omdat ze, zonder zelf een uniform te hebben gedragen, wist wat het was om oorlog en ellende mee te maken en vervolgens weer in een gewone burgermaatschappij te moeten functioneren.

Als gastvrouw bij de Haagse Veteranen Sociëteit zorgde ze ervoor dat nieuwkomers zich niet verloren voelden. Voor de Vereniging van Oud Militairen Indië en Nieuw Guinea Gangers was ze de spil van de organisatie bij defilés en bevrijdingsfestivals. Haar mening was meestal doorslaggevend. Dat erkenden zelfs de generaal en de admiraal, die zaken met haar deden. Toen Habibie, de ambassadeur van Indonesië, zestig jaar na de oorlog de Hollandse veteranen wilde uitnodigen voor het vieren van de Indonesische onafhankelijkheid, richtte hij deze verzoenende uitnodiging aan Louise, die hier eerst een nachtje over slapen moest.

Tijd voor verzoening

Samen met haar man besloot ze de uitnodiging in dankbaarheid te aanvaarden. Het was tijd voor verzoening, vond ze en hoewel niet helemaal zonder slag of stoot, volgden alle veteranen haar in deze gedachte. Louise sloeg een brug tussen de Indië-veteranen en de ambassade van Indonesië. De ambassadeur bewonderde Louise die haar invloed zo positief gebruikte en werd een persoonlijke vriend van haar. Alle ambassadeurs na hem zouden hun opwachting maken bij Louise thuis aan de Zuidwal waar ze, in een interieur vol Indische herinneringen, hen hartelijk ontving.

Louise Boekema was de moeder van alle Haagse veteranen. Zelfs toen ze ernstig ziek was vocht ze voor ‘haar’ mannen. Na een periode van afnemende gezondheid overleed ze op 81-jarige leeftijd.

Bron: AD, Nicolette van der Werff

 

 

 

 

%d bloggers liken dit: